10 rocznica śmierci Doroty Terakowskiej
Dorota
Terakowska urodziła się 30 sierpnia 1938 w Krakowie, uczęszczała do Liceum
Muzycznego i Gimnazjum im. Joteyki, skąd została dyscyplinarnie usunięta.
Maturę zdała w Liceum dla Pracujących w 1955, dyplom z socjologii obroniła
w
1965. W latach 1965-1968 była pracownikiem naukowym w Pracowni Socjologii
Kultury przy Pałacu pod Baranami. W latach 1969-1981 i od roku 1991 pełniła
funkcje redaktora i publicystki "Gazety Krakowskiej", przez wiele lat
była też związana z "Przekrojem" (1976-1989) oraz "Zeszytami
Prasoznawczymi" (1983-1989). Była współzałożycielem i współpracowniczką
"Czasu Krakowskiego" (1990), a także wiceprezesem Spółdzielni
Dziennikarzy Przekrój (1995-1999). Należała do Stowarzyszenia Dziennikarzy
Polskich (1971-1981), Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989) oraz Związku
Autorów i Kompozytorów Scenicznych (od 1982).Od wydania
Gumy do żucia (1986) poświęciła się już tylko literaturze. Była autorką książek
dla dzieci i młodzieży z gatunku fantasy, chętnie czytaną także przez
dorosłych. Otrzymała trzy nagrody polskiej sekcji IBBY - Światowej Rady Książek
dla Młodzieży za powieści: Córka
czarownic (1992), Samotność bogów
(1998)
i Tam gdzie spadają Anioły
(1999) oraz nagrody: Dziecięcy bestseller 1995 za książkę Lustro Pana Grymsa, Najlepsza Książka Wiosna ´98 - Samotność
bogów; w 1998 roku została nominowana do Paszportu Polityki. Książki Ono i
Władca
Lewawu zostały wpisane na listę lektur szkolnych.
Zmarła 4
stycznia 2004 roku.
Twórczość :
- Lustro
Pana Grymsa
- Guma
do żucia
- Próba
generalna ( reportaże)
- Babci
Brygidy szalona podróż po Krakowie)
- Władca
Lewawu
- Córka
czarownic - wpisana na Listę Honorową
IBBY
- W
krainie Kota
- Cyrk
Burmistrza (sztuka)
- Samotność
bogów
- Tam
gdzie spadają anioły
- Poczwarka
- Ono
- Dobry
adres to człowiek
- Babci
Brygidy szalona podróż po Krakowie. Dzień i noc czarownicy
- Muzeum
Rzeczy Nieistniejących ( zbiór felietonów)
- Piąty
talerz
80 rocznica urodzin Marka Hłaski
Marek Hłasko urodził się 14 stycznia 1934 w
Warszawie. Prozaik
i scenarzysta
filmowy. Zdobył rozgłos i popularność dzięki nietypowemu stylowi twórczości, a
także niekonwencjonalnemu zachowaniu (szczególnie ubiorowi). Był legendarną
postacią młodego pokolenia, symbolem nonkonformizmu. Nazywany był polskim
Jamesem Deanem, a literacko porównywany do Ernesta Hemingwaya. Przez kilka lat
pracował jako kierowca samochodowy. Hłasko często zmieniał miejsce zatrudnienia
pracował m.in. w: Bazie Sprzętu Zjednoczenia Budownictwa Miejskiego,
Metrobudowie, Spółdzielni Przewozowej Warszawskich Spółdzielni Spożywców. Po sukcesie literackim noweli Baza Sokołowska (1954) poświęcił się
twórczości pisarskiej. Pracował krótko w redakcji studenckiego tygodnika
"Po prostu" (redaktor działu prozy).
W 1956 r. wydał zbiór opowiadań pt. "Pierwszy krok w
chmurach". Rok później opublikował "Ósmy dzień tygodnia", który
przetłumaczono na 15 języków. W 1958 wyjechał do
Paryża. Zyskał wtedy światowy rozgłos. Wydanie antykomunistycznych Cmentarzy w Paryżu wywołało nagonkę
prasową w kraju. Gdy nie chciano przedłużyć mu paszportu, poprosił o azyl
polityczny w Berlinie Zachodnim. Po 3 miesiącach rozmyślił się i próbował
wrócić do kraju, ale zanim doczekał się odpowiedzi wyjechał w 1959 do Izraela, gdzie napisał kilka książek, m.in. "Drugie zabicie
psa", "Nawrócony w Jaffie" i "Opowiem wam o Esther".
Nie mógł żyć bez Polski, ale nie mógł także do niej wrócić. Aklimatyzację za
granicą uniemożliwiał mu brak talentu do języków obcych. Wiódł życie tułacze,
chwytając się pracy robotniczej w celu zapewnienia sobie podstawowych warunków
bytowych. Od 1960 mieszkał w Niemczech, z żoną, sławną niemiecką aktorką Sonją Ziemann. W 1966 r. wydał swoją autobiografię "Piękni
dwudziestoletni", rok później "Sowę, córkę piekarza".
Zmarł 14
czerwca 1969 r. w Wiesbaden w Niemczech.
W 1975 jego prochy sprowadzono do Polski i
pochowano na Cmentarzu Powązkowskim.
Na nagrobku został wykuty napis, który
zasugerowała matka Hłaski:
Żył krótko, a wszyscy byli odwróceni.
Twórczość:
Powieści
 |
|
Marek Hłasko autor Zbigniew Kresowaty
|
- Ósmy
dzień tygodnia (1957)
- Następny
do raju (1958)
- Cmentarze
(1958)
- Wszyscy
byli odwróceni (1964)
- Brudne
czyny (1964)
- Drugie
zabicie psa (1965)
- Nawrócony
w Jaffie (1966)
- Sowa,
córka piekarza (1967)
- Sonata
marymoncka (wyd. pośmiertnie 1982)
- Palcie
ryż każdego dnia (wyd. pośmiertnie 1985)
Opowiadania
- Wilk (fragment powieści) (1954)
- Szkoła (fragment powieści) (1954)
- Złota jesień (fragment powieści) (1954)
- Noc nad piękną rzeką (fragment powieści) (1954)
- Głód (fragment powieści) (1956)
- Pierwszy krok w chmurach (1956) – zbiór
opowiadań
- Planktony doktora X, czyli jeszcze jedna powiastka
o samotności bohaterów
(1957)
- Stacja (1962)
- Opowiadania (1963)
- Umarli są wśród nas (wyd. pośmiertnie, 1986)
- Pamiętasz, Wanda? (wyd. pośmiertnie, 1986)
- Trudna wiosna (wyd. pośmiertnie, 1986)
- Brat czeka na końcu drogi (wyd.
pośmiertnie, 1986)
Wspomnienia
- Piękni
dwudziestoletni (1966)
Był także współscenarzystą filmów:
- Koniec nocy (1957)
- Pętla (1957)
- Spotkania (1957)
- Ósmy
dzień tygodnia (1958)
- Baza
ludzi umarłych (1958).
Don
Vito Corleone jest Ojcem Chrzestnym jednej z sześciu nowojorskich rodzin
mafijnych. Tyran i szantażysta, a zarazem człowiek honoru, sprawuje rządy
żelazną ręką. Jego decyzje mają charakter ostateczny. Kiedy odmawia
uczestnictwa w nowym, intratnym interesie, handlu narkotykami, wchodzi w ostry,
krwawy konflikt z Cosą Nostrą. Honor rodziny może uratować tylko najmłodszy,
ukochany syn Vita Michael, bohater wojenny. Czy okaże się godnym następcą Ojca
Chrzestnego?
Mam
na imię Ellie. Kilka dni temu wyruszyliśmy do Piekła, niedostępnego miejsca w
górach. To była próba naszej przyjaźni. Niektórych z nas połączyło coś więcej.
Miała
siedemnaście lat i zakochała się: zhańbiła rodzinę. Więc rodzina wydała na nią
wyrok śmierci…
