„Żegnajcie, lasy zielone,
        Żegnajcie rzeki błękitne.
        Już wrzesień idzie przez łąki
        I wrzosem liliowo kwitnie…...

      ……Witaj nam, szkoło radosna,
                                                            grająca dzwonkiem co rano!
                                                           Dzień dobry, szkoło wesoła.
                                                                    Lesie i łąko, dobranoc”

                                                                                                                                  Tadeusz Kubiak 

                                   

       Drodzy Uczniowie życzymy Wam w Nowym Roku szkolnym 2015/2016 abyście byli aktywni, ciekawi świata, abyście nie ustawali  w poszukiwaniach, zadawaniu pytań, rozwijaniu swoich pasji  i poszerzaniu własnych horyzontów. Aby nie zabrakło Wam energii i zapału w zdobywaniu wiedzy, kształtowaniu własnych charakterów. Bądźcie w tym niestrudzeni, 

gdyż zwiększa to szansę na sukces w dorosłym życiu.

Wierzymy, że każdy dzień spędzony w szkole będzie dniem owocnym, przynoszącym nowe doświadczenia i wiedzę, którą w przyszłości spożytkujecie jak najlepiej.

JUŻ WAKACJE :))

Po dziesięciu miesiącach ciężkiej pracy nadszedł wyczekiwany przez wszystkich uczniów czas wakacji. Na ten wolny czas życzymy Wam udanego wypoczynku. Cieszcie się z każdego słonecznego dnia i z każdej przeżytej przygody. Bawcie się dobrze, leniuchując w przydomowych ogródkach, na złocistych plażach, w górach i nad jeziorami.

Wykorzystajcie okres wakacji jak najlepiej, odpocznijcie od trudów nauki i nabierzcie sił do podejmowania kolejnych wyzwań. Wierzymy, że wszyscy spotkamy się zdrowi, wypoczęci, opaleni i w doskonałych humorach w nowym roku szkolnym.

Letni wieczór – Adam Asnyk

Już zaszedł nad doliną

Złocisty słońca krąg -

Ciche odgłosy płyną

Z zielonych pól i łąk.

Dalekie ludzi głosy,

Daleki słychać śpiew

I cichy szelest rosy

Po drżących liściach drzew.

Promieni gra różana

Topnieje w sinej mgle,

A świeży zapach siana

Skoszona łąka śle.

Wraz z wonią polnych kwiatów,

Z gasnącym blaskiem zórz

Cicha poezja światów

W głąb ludzkich spływa dusz.

W półcieniu pierś olbrzymią

Podnoszą widma gór,

Nocnymi mgłami dymią,

Wdziewają płaszcze chmur.

I wiążą swoje skrzydła,

Podarty kryjąc stok,

Jak senne malowidła

Powoli toną w mrok.

Wieczoru blask niepewny

Oświetla obraz ten -

Ludzie w zadumie rzewnej

Gonią piękności sen.